Gedurende de zomerperiode van 2015 was ik samen met BirdingBreaks op soortenjacht in Indonesië en bezocht enkele endemenrijke eilanden waaronder Sulawesi en Halmahera. Als goede klant ging ik samen op pad met vriend, reisleider en hoofd van de organisatie Laurens Steijn.

Op de Noordelijke Molukken waarvan Halmahera het omvangrijkste deel voor zich neemt, komen 28 endemen voor om precies te zijn. Na een intens en vogelrijk avontuur bereikte ik een ongelofelijk lijstje van 27 op 28! White Cockatoo, Standardwing, Azure Dollarbird, Invisible Rail en vele anderen kon ik scoren en de meeste werden ook vastgelegd op de gevoelige plaat. De druk lag nog nooit zo hoog omwille van het feit dat ik nog slechts één gevleugelde vriend aan te kruisen had. Net mijn absolute favoriet van het eiland om te beleven in het wild, de Moluccan Scrubfowl. Dit lid van de familie der grootpoothoenders is door de mensheid bedreigd in zijn bestaan, namelijk door illegale jacht en door het roven van eieren.

Met zo’n 17.788 km2 staat het idyllische Halmahera op plaats 51 van grootste eilanden ter wereld. Niet erg gemakkelijk om daar dus tussen die paar honderd soorten, die 28 endemen eruit te pikken. Als hoenderfanaat had ik op de voorlaatste ochtend nog steeds dat ene concrete doel, dat nachtactieve hoen in het noorden van het eiland binnenhalen! Ik wist dat ik nooit meer op Halmahera zou geraken, het is voor diegene die het bezoeken meestal een eenmalig gebeuren wegens meerdere redenen.

Het zou een uiterst intensieve onderneming zijn om in het noordelijke Galela te geraken vanuit het ZO-deel waar wij als groep verbleven. Concreet zou ik hiervoor een extra vlucht met een propeller, een autorit van 8u, een kanotochtje en vervolgens een vermoeiende wandeling in vulkanisch as moeten ondergaan. Dit alles voor die ene laatste soort! Bij aanvang van de reis was deze mijn persoonlijke nummer 1 om aan mijn wereldlijst toe te voegen.

Ik had nog een laatste volwaardige nacht te gaan indien ik op tijd in het noorden kon geraken en bovendien een waterkans om Eulipoa wallacei G. aan te treffen. De plaatselijke bewoners alsook Laurens gaven wel de raad om niet alleen op pad te gaan. Toen was de hamvraag natuurlijk wie van de groep mij ging bijstaan. Na enkele woordvoeringen en tevens op de valreep kreeg ik twee medewaarnemers over de streep om samen met mij het avontuur aan te gaan. De andere reizigers vonden het welletjes geweest of onbegonnen werk.

Vol adrenaline ging ik mijn droom achterna, samen met twee vogelvrienden. Na een zeer vermoeiende trip kwam ik om 16:20u aan in Tobelo. Na een korte stop vervolgens anderhalf uur doorgereden naar Galela en nog even een gespecialiseerde local gaan ophalen die mij per boot aan wal zou brengen. ‘Gode’ was zijn naam. Met zo’n goddelijke naam mocht het niet verkeerd gaan, toch?!

Tijdens zonsondergang weerklonk de song van de Moluccan Cuckoo en de Moluccan Scops Owl. Eenmaal op de kano nam de spanning ontzettend toe. Het voetenwerk dat daarop volgde, was letterlijk met vallen en opstaan met al de diepe kuilen en het korrelige substraat. Hooguit het maanlicht leidde ons doorheen Galela. Omstreeks 20:14u werd het meest onmogelijke plots werkelijkheid! Na een eindje stappen verscheen mijn oogappel op een bijzondere wijze. Als een bom kwam hij vanuit de sterrenhemel op het vulkanische as van Dukono Volcano terecht. Het beest maakte een noodlanding, met volle borst op het strand. t’ Was eigenlijk wel een heel grappig gebeuren, dat landen. De vogels komen tijdens de nacht vanuit de mangrove aangevlogen in de richting van de geïsoleerde broedplaats. Vol ongeloof kon ik het beest tot op enkele meters benaderen en fotograferen met behulp van Gode zijn zaklantaarn. Uiteindelijk stond ik daar dus oog in oog met mijn ‘most wanted specie of the trip’! Met argusogen keek ik naar dit fraai gevederte met zijn typisch opvallend gezoomd patroon op de bovenzijde, olijfgroene vleugels en een donkere, roodachtige mantel. Ook de gele snavel is contrastrijk met het algemeen bruingrijze verenkleed.

Toegevoegd beeld werd geschoten met onmetelijke passie. Met de knieën in het vulkanische as werden vele foto’s gemaakt tijdens een moment vol ontroering en euforie. Deze unieke beleving van deze kwetsbare gevleugelde vriend zal mij voor altijd bijblijven. Kortweg werd het de nacht van mijn dromen!

Wil jij als eerste op de hoogte zijn

van al mijn nieuwe workshops, weekends en reizen?
Ik schrijf me in!
IK WIL OP DE HOOGTE BLIJVEN