Opnieuw heb ik een zeer succesvol avontuur mogen beleven met enkele Nederlandse vogelvrienden. Mijn wereldlijst kreeg er maar liefst 199 nieuwe vogelsoorten bij! Enkele toppers van mijn trip doorheen West-Maleisië waren o.a. Mountain-Peacock Pheasant, Malayan Partridge, Crested Fireback, Great Argus, Ferruginous Partridge en Malayan-Peacock Pheasant. Deze reis zal ik ook steeds blijven herinneren als de trip van de spechten en buulbuuls. Om concreet te zijn, kreeg ik er 12 nieuwe spechtensoorten en 17 nieuwe buulbuuls in de kijker. Wetende dat ik echt gek ben op de spechtenfamilie was dat dus een fantastische zaak!

Vol hoge verwachtingen en in de hoop om enkele van mijn droomhoenders te scoren, stapte ik het vliegtuig op richting Kuala Lumpur. Na een tussenstop in Dubai en vervolgens een veilige vlucht richting West-Maleisië kon ik aan een volgend Aziatisch verhaal beginnen. De eerste dagen trok ik er op uit in Selangor waar we al heel wat algemene soorten konden waarnemen. In Kuala Selangor NP en omgeving zag ik o.a. de Coppersmith Barbet, Sunda Pygmy Woodpecker, Laced Woodpecker, Common Flameback (ook een spechtensoort), Cinereous Tit, Common Iora, Mangrove Whistler, Black-naped Oriole, Malaysian Pied Fantail, Mangrove Blue Flycatcher, Ashy Tailorbird en veel meer. Het was meteen een mooie start met toch al enkele typische soortjes die ik enkel in het uiterste Westen kon zien. Naast vogels struikelde je hier echt over de Long-tailed Macaque’s, ook wel krabbenetende makaak.

Het tweede reisdeel ging ik richting het gebergte en enkele uitlopers om de eerste endemische soorten te scoren. Fraser Hill, Berjata Hills en Genting Highlands stonden stuk voor stuk op het programma. In de magische montane bossen van deze regio’s kwamen een aantal zeer fraaie gevleugelde vrienden in beeld, waaronder een ganse familie van de Malayan Partridge, een heel schuwe Ferruginous Partridge, een trio Mountain-Peacock Pheasants, een overvliegende Grey-rumped Treeswift, enkele Orange-breasted Trogons, Rhinoceros Hornbills, Blue-throated Bee-eaters en Lesser Racket-tailed drongo’s. Bovendien nog vele andere pareltjes die de lijst veel kleur gaven. Hieronder één van de Maleise bospatrijzen die ik op de gevoelige plaat kon vastleggen. Er kwamen ongeveer 6 volwassen vogels, samen met enkele kuikens, uit de weelderige vegetatie. Echt één van dé hoogtepunten om te zien in West-Maleisië! Onvergetelijk waren ook de twee sterk bedreigde Helmeted Hornbills die overvlogen tijdens het vogelen in de bamboebossen. Tevens weerklonk veelvuldig de romantische roep van Argusfazanten in de nabije omgeving.

maleise-bospatrijs

Hier nog enkele plaatjes van één van de Mountain-Peacock Pheasants, een fotogenieke Chestnut-capped Laughingtrush en de schuwe Ferruginous Partridge die toch eventjes wilde poseren.

pheasant-1

trush

sized_ferruginous-partridge2

Na de mangrovebossen en na enkele stevige dagen in het gebergte maakten wij ons klaar voor het erg warme reisdeel, namelijk het laaglandregenwoud van Taman Negara. Op de middag was het er echt bakken in zo’n 43°C en de luchtvochtigheid was er ontzettend hoog. Voor mij was het letterlijk afzien! ook al dronk je liters water per dag en liep je meestal in de dichte wouden, het was niet dragelijk gewoon. Maar goed, ik wist het op voorhand en mijn absolute nummer één om te zien vestigt zich nu eenmaal in die sauna. Hoe ik het tempo ging kunnen volhouden tijdens mijn zoektocht naar de Crested Fireback was mij een raadsel. Met uiteraard een positieve ingesteldheid, ga steeds tot het uiterste voor de vogelwereld te aanschouwen, maakten wij de eerste twee trails doorheen het regenwoud. Na ongeveer twee uurtjes wandelen was het gewoonweg al prijs! Hoe kon het zijn dat ik met de perfecte achtergrond waarbij de natuurlijke biotoop tot zijn recht kwam, alsook bij een prima lichtinval, een trio Maleise gekuifde vuurrugfazanten voor de telelens kreeg?! Al baltsend dansten twee hanen rondom een vrouwtje en dat op zo’n 15m afstand!!! Het werd meteen mijn meest pakkende veldwaarneming aller tijde! Emotioneel gepakt door het moment! Gelukkig vielen mijn tranen van geluk helemaal niet op voor de rest wegens de enorme hitte. Ze kregen echter de kans niet om te rollen en werd er volledig stil van. Hoe zoiets adembenemend moois kan bestaan in het wild? Kan het eigenlijk nog steeds niet geloven dat ik toen zoveel geluk heb gehad met mijn droomhoender. Er kwamen namelijk nog twee andere veldwaarnemingen de dagen nadien, waarvan de ene een koppeltje bij avondschemering en de andere een groepje van twee koppels in de dichte ondergroei van het oudste regenwoud ter wereld. Fotografisch gezien heb ik één kans gekregen en heb die ten volle benut en gegrepen! Hieronder twee plaatjes van het aller fraaiste Aziatische creatuur!

sized_crested-fireback22

sized_gekuifde-vurrrugfazant222

Taman Negara, mede dankzij de aanwezige blauwe aders zoals Tembeling River, heeft mij nog veel meer opgebracht dan bovenstaande, ontroerend knappe verschijningen. Zo hebben wij de zeldzame Straw-headed Bulbul visueel en auditief waargenomen. Van deze Geelkruinbuulbuuls zouden er slechts maar enkele paartjes voorkomen in de regio van Taman Negara NP. Andere leuke veren waren onder meer Scaly-crowned Babbler, Common Hill Myna, Malayan Banded Pitta, Green Broadbill, Large Green Pigeon, Blyth’s Frogmouth,…

Wanneer de laatste reisdagen in zicht kwamen, had ik nog wel minstens één van mijn ‘most wanted species’ dat ik nog niet had kunnen strikken, namelijk de Malayan-Peacock Pheasant. Na vele pogingen en enkele auditieve waarnemingen van deze endemische fazantensoort bleef ik maar staren naar de bosbodem om er mogelijk een glimp van te kunnen opvangen. Het aftellen van mijn Maleisisch avontuur was al begonnen, maar ook al was het weer mij te machtig en had ik het lichamelijk zwaar, bleef ik doorbijten. Op een bepaald moment kwamen wij in een ietwat meer open vallei en hoorde ik meerdere Argusfazanten baltsen. Ik voelde precies dat het daar wel eens zou kunnen gebeuren en motiveerde de drie andere vogelaars om er post te vatten en te wachten. Na ongeveer een uurtje wachten en het bijna opgeven van de kansen op die plek, hoorde ik een haan zijn lachwekkende baltsroep weerklinken! Het moest gewoon daar echt gaan gebeuren en wilde voet bij stuk houden. De geluiden kwamen steeds dichter en dichter, maar na enkele luidruchtige roepjes werd het stil en had men nog steeds geen veer of beweging gezien. De moed zakte toen toch een beetje in mijn schoenen. Je had de natuurlijke omgeving moeten zien waar wij in vertoefden, alsook de andere omstandigheden die aan onze zijde stonden, alleen verscheen dat onmogelijke beest niet in ons gezichtsveld. Toen wij dachten om onze trail verder te zetten, hoorde wij plotseling opnieuw baltsgeluiden van een Maleise pauwfazant. Hij speelde simpelweg met onze voeten en als hoenderfanaat bleef ik doorbijten tot …  Sjoerd en ik stonden namelijk recht, Roeland en Fred hadden zich lekker gesetteld op de grond. Ik keek steeds naar de diepte aan onze linkerzijde van het pad, daar hing precies een beetje magie met die sterk bemoste geul. Terwijl eigenlijk in zulke biotopen overal wel magie hangt, week ik niet af van mijn invalshoek. Nooit eerder had ik het zo stipt bij het rechte eind! Een volwassen haan kwam over de geul aangevlogen, lande vervolgens snel op de grond om dan schichtig de poten te nemen doorheen de bamboe. Hou u vast maar deze waarneming beschrijven duurt langer dan deze fazant mij heeft aangeboden. In totaal kom ik zo aan een schrale zes seconden! Jammer genoeg hebben de anderen hem niet opgemerkt. Ik heb het proberen uit te leggen van zodra ik het gevederte zag opduiken, maar er kwam bij mij enkel een stotterende ‘oooooohhhh’ uit en wees in de richting van de Malayan-Peacock Pheasant. Echt zonde voor mijn vrienden, maar ik was onmetelijk gelukkig met mijn fazant! Deze soort komt naast bepaalde delen van West-Maleisië ook nog in het uiterste zuidelijke puntje van Thailand voor. Wij moeten eerlijk zijn, de kans dat je ooit in uiterst Zuid-Thailand komt en dan nog één van de enige overgebleven exemplaren spot, is een 0,0. Vandaar dat ik ook steeds dat gevoel had van ‘nu of nooit’. Het was een ware opluchting en vanaf die buit binnen was, heb ik alle spanning kunnen loslaten en eens op mijn gemak gevogeld.

De allerlaatste dag ter plaatse kwamen er nog zeven nieuwe soorten bij waaronder Yellow-vented Flowerpecker, Brown-backed Needletail, Banded Woodpecker, Dark-throated Oriole, Grey-headed Canary-flycatcher, Yellow-bellied Bulbul en Chestnut-capped Thrush. De ganse trip leverde mij naast vogels ook enkele bijzondere bloemplanten, insecten, amfibieën en reptielen op, maar niet te vergeten zijn ook de 45 nieuwe dagvlindersoorten voor mijn wereldlijst. Dit reisverslag wil ik graag afronden met een vruchtetende Thick-billed Green Pigeon.

sized_thick-billed-green-pigeon22

Wil jij als eerste op de hoogte zijn

van al mijn nieuwe workshops, weekends en reizen?
Ik schrijf me in!
IK WIL OP DE HOOGTE BLIJVEN